Het leven begint bij 50 …

Velen van ons kijken met argwaan naar deze mijlpaal. Willen er het liefst niets van weten en vinden het niet leuk, dat er een Abraham of een Sarah in de tuin verschijnt. Tja, het is maar net hoe je het benadert.

Dit jaar was ik aan de beurt. Al een hele tijd werden er pakjes aangepakt en die verdwenen spontaan. En ja, dan maar doen of je niets in de gaten hebt. Toch is het wel leuk die geheimzinnigheid. Afgelopen week werd de spanning nog eens extra opgevoerd. De mobiele brigade was druk in de weer en berichtjes werden op de telefoon aan elkaar doorgestuurd. Mijn man en dochters hadden zelfs een eigen whatsapp groep aangemaakt: Vrougje 50! Steeds meer ruimtes in huis werden verboden terrein. Heel lastig voor iemand, die zelf alles in de hand wil houden en haar zaakjes zelf wil regelen. Donderdag toch maar even gevraagd hoeveel gebak ik moest aanschaffen. Met een vlaai of drie kwam ik wel uit, zo werd mij verteld. Ook nog maar wat extra frisdrank en wijn ingeslagen, want je kan nooit weten … Vanaf vrijdagavond mocht ik alleen nog in de woonkamer, keuken, toilet, badkamer en eigen slaapkamer komen.

Zaterdag in de keuken gestaan om voor de familie die op zondag zou komen te koken. Heel leuk om te doen en leuk om nieuwe gerechten uit te proberen. Ook maar wat hapjes voorbereid. Zondag was de dag: Vrougje werd 50! 's Morgens om 08:00 uur stonden manlief en dochters op om de tuin en de kamer te versieren. Een heuse Sarah zat op de tuinbank in de voortuin, wachtend op de dingen die komen zouden. Het  spandoek mocht natuurlijk niet ontbreken. De tekst "Al 50 jaar energiek, lief, zorgzaam en uniek. Vrougje: 18 met 32 jaar ervaring." stond erop te lezen. Mijn dank gaat ook uit naar de gemeente Duiven die het verkeersbord met 50 uitleende aan mijn man. Het was nu wel duidelijk, wat er aan de hand was. Mijn gezin had nog meer in petto. Niets, nou ja, niet helemaal, niets vermoedend zat ik 's middag op de bank. Als eerste kwam mijn moeder en al snel kwam de eerste gast, mijn oude buurmeisje Janine van vroeger. Heel leuk om elkaar weer eens te zien! Daarna druppelde vrienden, zelfs uit onze Delfzijlse tijd, en bekenden binnen. Het werd een drukte van belang! En dan moet je loslaten …, je bent jarig en het is tenslotte jouw feestje, ook al wist je van niets. Manlief en mijn lieve dochters hebben het geweten. Velen hadden gehoor gegeven aan de oproep om mijn vijftigste verjaardag te vieren en mij een ongekende verrassing te bezorgen. Eén ding kan ik zeggen: HET IS ZE VOLLEDIG GELUKT.

Lieve mensen, hartelijk dank voor alle lieve woorden op Facebook, alle lieve cadeautjes en mooie geschenken. Het was een dag om nooit te vergeten!