Ongemakkelijk...

Al een aantal jaren gaan we met veel plezier op vakantie naar Tsjechië. Inmiddels zijn we goed bevriend geraakt met de eigenaar va ons vakantiehuis: Jan Polanský. Ook dit jaar was de ontvangst weer heel hartelijk. Allerlei lekkernijen stonden voor ons klaar. Als klap op de vuurpijl mochten wij de zelfgemaakte goulash opeten.



Nog steeds is de taal een groot probleem. We kunnen de mensen inmiddels gedag zeggen, bedanken en bij de kassa aangeven hoeveel broodjes er in het zakje zitten. Een gesprek voeren met de Tsjechen gaat echt een brug te ver!

 

Als echte Nederlander wil je in het buitenland ook meedoen aan een spaaractie bij de supermarkt. Tja, want die rugzak is toch wel erg mooi! En dan nu het probleem: Hoe maak je duidelijk dat je zegeltjes wilt sparen en dat je niet in het bezit bent van een clubkaart van die supermarkt. Gewoon: wijzen op de spaarkaart en dan maar hopen dat de caissière jou begrijpt.

Na heel wat moeite was het ons eindelijk gelukt om de benodigde zegeltjes bij elkaar te sparen. Tijd voor de volgende actie: de aankoop van de rugzak. Nu maar hopen dat dat een beetje gemakkelijk gaat … Helaas! Wij troffen een nieuwe caissière die nog geen ervaring had met deze actie, zij moest er namelijk over bellen, laat staan met buitenlanders die de taal niet machtig zijn. Daar sta je dan met een volle spaarkaart en de felbegeerde rugzak. De caissière kreeg het niet voor elkaar om de korting te verwerken, de chef moest erbij komen en ons uitleggen wat wij moesten betalen na verrekening van de korting. En ja, dan ontstaat er een Babylonische spraakverwarring. Met heel veel moeite en de nodige gebaren komen wij er uit en krijgen de rugzak met korting mee. Zucht, wat is het Tsjechisch toch moeilijk!

 

 

Een aantal keren kregen we te maken met het taalprobleem. Zo ook op de dag van vertrek. De man van de schoonzus van de eigenaar zou alles verder met ons regelen. Begrijpt u het nog? De beste man kwam aangereden op een quad met de blije begroeting: “Ahoy” (hallo voor bekenden). Mijn man probeerde in het Engels te vragen of hij nog een andere taal sprak dan het Tsjechisch. Een vrolijk “Hungarian” was het antwoord. Daar sta je dan met jouw kennis van het Engels en het Duits! Hoe maak je nu duidelijk dat je de elektra nog af moet rekenen? De beste man wou best met ons praten en probeerde in eenvoudig Tsjechisch ons het een en ander duidelijk te maken. Helaas voor ons Nederlands blijft het Tsjechisch een moeilijke taal en dan moet je met gebaren duidelijk maken, dat je de beste man niet begrijpt.

 

Uit dit alles is voor mij één ding duidelijk geworden. Wat heb ik een bewondering voor de inburgeraars die onze taal moeten leren. Ik krijg steeds meer begrip voor deze mensen. Wat kan ik nu goed begrijpen hoe deze mensen zich voelen in een vreemd land: heel ongelukkig, eenzaam en niet begrepen!